نام های پسرانه کردی(ناوکانی کورانه کوردی)
-
ئاسو (افق)
-
ئاسوس
-
ئاکار
-
ئاکام (عاقبت، سرانجام)
-
ئاکو (قلهٔ کوه)
-
ئاگرین (آتشین، نام یک کوهستان)
-
ئامانج (آماج، هدف)
-
ئاوات (امید)
-
ئارتین (شعله و گرمای آتش)
-
ئازا (دلاور، همریشه با آزاد)
-
باگرو (تندباد)
-
باهوز (گردباد)
-
بارزان (نام منطقهای در کردستان عراق)
-
بهلین (پیمان)
-
بههیز (نیرومند)
-
بهرزان (بلندپایه)
-
بهرههم (ثمره)
-
بهتین (آتشین)
-
بلیسه (شعله، اخگر)
-
بلند
-
بلیمهت (دلاور)
-
بروسک (جرقه)
-
بروا (ایمان)
-
بریار (تصمیم)
-
بوران (بوران، اصل این واژه را مغولی دانستهاند)
-
چهکو
-
چیا (کوهستان بلند)
-
چیاکو
-
چومان (نام رودی مرزی در باختر بانه)
-
دالاهو (کوهی در کردستان)
-
دانیار (بخشنده)
-
دارا
-
دهرسیم (منطقه درسیم در ناحیه زازانشین کردستان ترکیه)
-
دیار (دیار، پیدا)
-
دیاری
-
دیاکو (دیاکو، بنیادگذار دودمانماد)
-
دیلمان
-
دیمهن (چشمانداز)
-
ئهگید (دلاور)
-
ئهلهند (تیغ آفتاب، نخستین پرتو بامدادی خورشید)
-
ئهردهلان (اردلان)
-
ئهردهوان (اردوان)
-
ئهژدهر (اژدر)
-
ئهویندار (عاشق)
-
فهرهاد (فرهاد)
-
فریا (نجات، «همریشه با واژه فریاد»)
-
گوران (نام شاخهای از کردان)
-
گووهند (نوعی رقص کردی)
-
هاوری (همراه)
-
هاوراز (همراز)
-
ههلمهت (هجوم ناگهانی، دگرگونشده واژه عربی حَملة)
-
ههژار (ندار و فقیر)
-
هیمن (متین)
-
ههلکهوت (فراز-رونده، چیره)
-
ههلگورد
-
ههلو (آله، عقاب)
-
ههردی
-
ههورام (اورامانی، شاخهای از کردان)
-
ههوراز (فراز و نشیب)
-
هیژا (گرامی، محترم)
-
هیرش (یورش: اصل این واژه مغولی است)
-
هیوا (امید)
-
هوزان (آوازهخوان)
-
هومهر
-
هیدی (آرام)
-
ههندرین (نام کوهستانی در کردستان)
-
هوگر (علاقهمند)
-
ژاوهرو (ژاورود)
-
ژوان (گفتگوی عاشقانه)
-
ژیر (هوشمند، («همریشه با واژه زیرک»)
-
ژیلهمو (اخگر)
-
ژیوار (تمدن)
-
ژیهات (کاردان، ماهر)
-
کاردو
-
کاروان
-
کاروخ (نام کوهستانی در کردستان)
-
کازیوه (پگاه)
-
کارزان (کاردان)
-
کاژاو
-
کوماس
-
لاس (گونهای درخت سختچوب، از شخصیتهای داستان لاس و خزال)
-
لاوچاک (جوان خوشسیما و درستکار)
-
لیزان (وارد و کاردان)
-
ماردین
-
مهردوخ
-
مهریوان (مریوان)
-
میلان
-
میران
-
ناری
-
ناسیکو
-
نسکو
-
نهبهز (تسلیمناپذیر، نستوه)
-
نهسرهو
-
نههروز (نوروز)
-
نهوشیروان (انوشیروان)
-
نهکهروز (نام کوهی در جنوب باختری سقز)
-
نچیروان (نخچیربان، شکاربان)
-
پهژار (افسردهدل)
-
پهشیو (هراسان و افسردهدل «همریشه با پژمان»)
-
پشتیوان (پشتیبان)
-
پشکو (شکوفه)
-
پیشهنگ
-
راژان
-
رامان (در شگفت بودن، تحیر)
-
رامیار (چوپان)
-
ریبوار (رهگذر)
-
ریوان (رهگذر)
-
ریباز (راه و شیوه)
-
ریناس (رهشناس)
-
ریبین (دورنگر، راهبین)
-
ریکهوت
-
ریزان (وارد، ماهر)
-
رزگار (رستگار، آزاد)
-
روژان
-
سارو
-
ساکار (پاک و ساده)
-
ساکو
-
سامال
-
سامرهند
-
سهردار (سردار)
-
سهنگاو
-
سهرکهوت (پیروز)
-
سهرکو
-
سمکو (کوتاه و دگرگونشده واژه سامی اسماعیل)
-
سیامه ند
-
سیروان (نام رودی در کردستان)
-
سوران
-
شاهو (نام کوه)
-
شیروان
-
شهمال (توفان)
-
شهمزین
-
شیرکو (احتمالا شیر کوهستان)
-
شورش (انقلاب)
-
شوان (شبان، چوپان)
-
تیریژ (پرتو، فروغ)
-
وریا (هوشیار)
-
خهبات (مبارزه، از مصدر خهبتین: مبارزه کردن، برخی منابع ریشه آن راآرامی دانستهاند).
-
خوناس
-
زاگروس (زاگرس)
-
زال (حکمران، چیره)
-
زانا (دانا)
-
زانیار (دانشور)
-
زمناکو (نام کوهستانی در کردستان)
-
زیلان
-
زوران (تلاش، کشتی)
-
زوراب
-
زریان (نام یک نوع باد)
-
زیبار
-
زهردهشت
+ نوشته شده در چهارشنبه نوزدهم خرداد 1389ساعت 9:59 توسط سربه زر
|